Over deze Blog

In december 2008 ben ik begonnen met het verzamelen en publiceren van oude foto's van het Julianakanaal en de voormalige sluis in Roosteren. Tot die tijd was er nauwelijks iets gepubliceerd over de geschiedenis van het kanaal. Met deze fotoBlog wil ik deze bijzondere geschiedenis vastleggen, delen en bewaren voor toekomstige generaties.

Mijn opa Jos Noblesse was van 1935 tot 1955 sluismeester in Roosteren. Zijn verhalen, foto's en herinneringen via mijn vader vormen een belangrijke inspiratiebron voor deze website.

Na eerst voornamelijk foto's over Roosteren te hebben geplaatst, is de verzameling uitgebreid met foto's van bruggen, havens en sluizen langs het gehele Julianakanaal.

Inmiddels bevat deze fotoBlog meer dan 3.700 foto's en hebben ruim 178.000 bezoekers de website bezocht.

Wekelijks probeer ik nieuwe historische foto's en actuele ontwikkelingen toe te voegen.


FotoBlogs van andere projecten

De werkzaamheden aan verschillende sluizen zijn gevolgd via aparte fotoBlogs:

Deze drie sluizen zijn verlengd tot circa 225 meter. De werkzaamheden zijn vanaf de start tot en met de oplevering vastgelegd in meer dan 1.000 foto's.


Overige projecten

Op de pagina over de Maasbrug is ook aandacht besteed aan de gebeurtenissen in november 1918, toen ongeveer 80.000 Duitse soldaten via deze brug huiswaarts keerden na de Eerste Wereldoorlog.


Blogarchief

In het blogarchief zijn alle geplaatste onderwerpen overzichtelijk terug te vinden, gerangschikt per jaar en maand.

Veel kijkplezier en bedankt voor uw belangstelling voor de geschiedenis van het Julianakanaal.

Reacties / Info / Foto's

vrijdag 22 april 2011

Verhaal naar aanleiding van 75 jaar Julianakanaal in 2010


Ei läögenieërke …. waat is det!?.


Zaoterdigaovendj (15 mei 2010), aan d’n tap bie Awt Extase in Pej (de fanfaar haw dao repetitie) haef Frans van Ool vertèltj äöver ein läögenieërke; waat det is en waoväör det (vreuger) deendje. Jaore geleeje hawwe twieë oomes van hem, det haorfien oetgelag.
Die twieë omes hawwe mitgewirktj aan het grave van ’t Julianakenaal in Echt. Volges het book ‘Pey in de tijd” (op blaad 234) is aan ’t Juliankanaal gewirktj van 1928 tot 1934. Det woor hel wirke. Doe mos mer ens de gansen daag mit de sjöp motte wirke. Esse eine gansen daag hads gegrave, den hadste ’s aoves de piep oet volges die twieë omes van Frans, ome Baer en ome Frens oet Staeveswaert
Op zo’n werk moste gehaajd zeen en det woore zien oomes en auch die anger wirkluuj, en daorom hawwe ze, bienao allemaol, in de tes van de boks, ein läögenieërke!!!. Waat woor det den vraoge weer. Volges Frans woor det ein klein stökske van ein daakpan, anges gezag ein pannesjerf.
Hadste ein tiedje gegrave den woorste meug, den moste effe stoppe om weer op aom te komme. Det moogdje natuurlijk neet zoamer en auch neet te dök van de opzichters. Den pakdje ze det stökske pannesjerf en begoste röstig aan de väörkantj en natuurlik, om nach mieë tied te wenne, auch aan d’n achterkantj, de sjöp sjoan te kratse, zoadet die glaad bleef. Alle aanslaag mos den van de sjöp en auch de leim dae vasgeplekdj zoot,,,,,of neet natuurlijk. Doe stongs den effe eine kieër extra te röste, , oftewaal de boel ein bietje “te bezeike”
(waord-gebroek oet daen tied) en daobie maakdje ze gebroek van hun läögenieërke.

Pej, tösse 16 en 20 mei 2010
Bron: Frans van Ool
Verslaaggaever: Thei Hermans
Biegewirktj: Piet Aben

Geen opmerkingen: