Vanaf vandaag zal ik enkele verhalen plaatsen die ingestuurd zijn naar aanleiding van 75 jaar Julianakaal in 2010. Via een oproep van de Gemeente Echt-Susteren hebben diverse inwoners van de gemeente hier gehoor aan gegeven.


Als eerste een verhaal van Dhr. Mostard, de vader van Dhr. Mostard heeft nog als timmerman gewerkt aan het bekistingswerk bij de aanleg van de sluis in Roosteren.

Foto die ik al eerder geplaatst heb met rechts op de foto de vader van Dhr. Mostard. Foto is gemaakt in 1928.

HET VERHAAL

Het Julianakanaal.


Toen ik in 1936 werd geboren stond het Julianakanaal vol water en werd het al druk bevaren.
Over het verloop van de graafwerkzaamheden en alle andere werkzaamheden rond het maken van dit kanaal is mij niets bekend.
Wel weet ik, uit overlevering, dat ik ben geboren in een eikenhouten bed, gemaakt uit de eikenbomen, die werden opgegraven bij die graafwerkzaamheden.
Mijn ouders trouwden in 1934.
Mijn vader, zoon van een aannemer,met timmerwerkplaats, maakte van het eikenhout een kompleet ameublement voor de woonkamer en de ouderslaapkamer.
Voor zover ik met herinner bestond het ameublement van de woonkamer uit: een tafel met 4 stoelen, een dressoirkast, een bloementafeltje en een zeshoekige bijzettafel.
Het slaapkamerameublement bestond uit: een tweepersoons bed met twee nachtkastjes, een commode, een kleerkast ( zie foto) en twee stoelen.
In de hal stond verder nog een glazen kastje. ( zie foto)
(De overige meubelstukken bestaan jammer genoeg niet meer.)
Behalve het vele handwerk dat aan deze meubels moest worden verricht, bediende hij zich natuurlijk van de houtbewerkings-machines die in de timmerwerkplaats stonden.
Machines, daterend van einde achttiende eeuw en die het nu nog prima doen. ( zie foto’s)